Zachte stem, welbespraakt, kalme kracht. Nelson hoefde nooit zijn stem te verheffen om tot ieders kern, moraal of geweten door te dringen. Voor ons, Ketikoti Westerpark, was hij het boegbeeld, onze Noordster.

Zijn kunst, altijd gericht op de diepte en schoonheid van mensen van kleur, daagde iedereen uit om verder te kijken dan de slavernij. Zijn bekende beeld Dragers van Verre was indrukwekkend in zijn eenvoud. Zijn visie kwam overeen met die van ons: wij zijn méér dan de slavernij. Kijk naar de mensen die ons voorgingen. Zie wat zij voor ons hebben betekend. Luister naar hun pijn, maar ook naar hun liefde en hun kracht. En zet het goede voort.

Nelson kon je inzicht vergroten met een simpele opmerking: “Hoeveel beelden van zwarte mensen die geen pijn tonen en geen kettingen dragen, denk je dat er in de wereld zijn? Kijk om je heen. In de openbare ruimte staan vooral beelden van witte mensen. Beelden blijven honderden jaren staan, en dat is wat onze kinderen zien.” Het antwoord? Nog geen tien.

Nelson Carillho is op 4 juli onverwachts overleden en het nieuws heeft ons diep geschokt. Vier jaar lang was hij aanwezig bij onze bloemlegging bij zijn beeld Dragers van Verre in het Westerpark. Hij gaf workshops waarin hij beeldjes in brons liet overgieten. Op 14 juni was hij nog aanwezig bij onze Wowoyo, stil genietend van de pracht van onze mensen.

Wij zijn diep bedroefd bij de gedachte dat wij ons lustrum volgend jaar zonder hem zullen vieren.

Rust zacht, Nelson. We missen je nu al. Nu ben je bij de andere Dragers van Verre.

Bekijk ook deze mooie documentaire over Nelson:

https://www.npodoc.nl/artikelen/nelson-carrilho-ik-ben-een-zwarte-beeldhouwer